2017/02/17

LEIALAK ETA POLITAK

Gero eta gutxiago gustatzen zaizkit txakurrak. Animalia politak eta leialak dira. Gure lagunik onenak omen dira baina, esan bezala, gero eta gutxiago gustatzen zaizkit.

Ulertu ahal dut animalia hauek maite izatea, baina ez dut ulertzen animalia hauek pertsonak bezala maite izatea. Ezin dut txakurra bikotekidea maite dudan bezala maite. Eta, are gehiago, ezin dut ulertu  txakurra inguruko pertsonak baino gehiago maite izatea. Ez. Ez da posible. Animaliak animaliak dira eta pertsonak pertsonak.

Horregatik ez dut ulertzen nola tratatzen dituzten zenbait pertsonak bere maskotak pertsonak izango balira bezala. Jantzi, “ile-apaindegira” eraman, musuak muturrean eman... gauza hauek pertsonok egiten ditugun gauzak dira eta, animaliak horrela tratatzea, ez dakit “tratu txartzat” hartu dezakegun.

Zer deritzozue animaliei horrelako tratua emateari? Ezagutzen al duzue bere maskotari tratu berezia ematen dionik? Nolakoa da tratua?

2017/02/10

ALL WE NEED IS LOVE

Garai bakoitzak maite izateko modu desberdinak ditu edo bizitzako garai desberdinetan desberdin maite dugu. Ez dugu berdin maite gaztaroan, heldutan eta, are gutxiago, zahartzaroan. Ez da bat besteak baino hobea dela, ez. Desberdina eta, gainera, pertsona bera maite badugu garai desberdin horietan pertsona hori desberdin maite dugu.

Nire bizitzan asko maite izan dut eta uste dut oso maitatua izan naizela, baina bihotza apurtu didatenak ere ez dira gutxi izan. Neu ere izan naiz bihotz bat edo beste apurtzearen erruduna.

Maiteminduta gaudenean tontakeriak egiteko garaia da. Ziur nago guztiok gorritzen garela eta damutzen garela maite dugun pertsona lortzeko egindakoaz. Zer lotsa!!! Baina horrela da maitasuna, bestela ez litzateke maitasuna izango.

Zer egiteko prest egongo zinateke zuen azukre koskorra lortzeko? Tontakeriarik? Ala dagoeneko egin dituzue eginbeharrekoak? Datorren astean Balendin deunaren eguna dela eta, jakin nahiko genuke zer den zuentzat maitasuna eta zer uste duzuen egun horretaz.

2017/02/03

EZ NAIZ MILIKA, TORPEA BAIZIK

Jan denetarik jaten dut. Ez naiz oso milika jateko. Osasuntsua bada, edozer jaten dut. Baina, sukaldeari alergia diot. Hurbiltzen naizen guztietan, badago atzera botatzen nauen botere bereziren bat, ez dakit, baina sartu ezinik ibiltzen naiz. Botere berezi  hori dela kausa  edo beste kausa baten boterea dela eta, ez dakit ezta arrautza frijitu bat frijitzen ere. Entsaladak eta bokatak dira nire dieta osatzen duten platerak. 

Noizbait patata tortilla bat egiten saiatu naiz, hau  puntako txefeek prestatzen dituzten artelanetako bat izango balitz bezala, baina horretan ere alergia, kale. Tortillari buelta ematerakoan, tzast!!!

Behin sukaldaritza ikastaro batean eman nuen izena, hori bakarrik eman nuen, klasea ez nuen inoiz zapaldu. Gero, Argiñano ospetsu horrekin pasatu nituen goiz batzuk telebista aurrean, tarte onak pasatu nituen, baina plater onik egin barik.

Orain “Masterchef “ ikusten dut ia zer edo zer ikasten dudan, baina umeentzako saioa ikusita ere, ez naiz inoiz ezer egiteko kapaz izango.

Eta zuek, zer? Nola moldatzen zarete sukaldean? Horrelako programarik ikusten duzue? Zer iritzi duzue horien inguruan? 

2017/01/27

GOT TALENTetik PASA GABEKO ARTISTA

Ezta dutxan ere. Lekuak ez dauka garrantzirik. Horretarako jaio ez bazara, berdin da non egiten duzun, ez duzu balio eta kito!!! Egin ahal duzu kalean, autobusean, mezatan … klasean ere, … baina esandakoa, balio behar duzu, bestela alferrik ariko zara, denbora galtzea izango da. Baina gustuko lekuan aldaparik ez.

Abestea gustuko izan dut beti. Eskolako koroan hartu nuen parte eta igandeetako mezatan hor nengoen publiko fededunaren aurrean , exijentzia gutxiko publikoa, beraz. Nerabezaroan banda bat osatu nuen lagun batzuekin, ni abeslari. Baina publiko hura ez zen bestea bezain fededuna, eta laster beste bide bat hartu behar izan nuen.


Zuetako askok ondo dakizuen bezala, dantzan ere aritu nintzen. Horretan arrakasta handiagoa izan arren, utzi behar izan nuen  gaur egun egiten dudanari ekiteko. Artista izan nintzen ni, baina daukadanarekin konformatu behar.

Artistak al zarete zuek? Jendearen aurrean inoiz abestu, antzeztu edo … egin duzue? Non eta nola abesten duzue? Zer deritzezue artista berri bila dabiltzan telebistako saioei?

2017/01/20

ERABAKI AZKARRAK ZALANTZAZKO ERABAKIAK

Duela gutxi entzun nuen Victoria Beckhami damu egin zaiola titiak operatu izana. Urteetan ukatzen ari izan den operazioaz damu izan da gure Spice Girl famatuena.  Agian, hemendik aurrera famatu guztiak hasiko zaizkigu egindakoaz damutzen, orain arte behin eta berriz ukatu dutenaz damutzen. Une jakin batean hartu zuten erabakiaz damutzen.

Txikitatik hartu behar ditugu erabakiak. Hala behartu eta behartzen gaitu bizitzak eta askotan gure inguruan dauden pertsonek eta egoerek ere. Egunero hartu behar ditugu erabakiak, ohetik jaiki bezain laster: zer egin lehenago, dutxatu ala gosaldu? Alkandora ala nikia? Soinekoa ala prakak? Zer prestatu bazkaltzeko? Ala etxetik kanpo bazkaldu?

Bizitza osoa da erabakia eta beti asmatzen ez dugun arren, erabakitzen jarraitu behar dugu. Batzuen arabera, hartzen ditugun erabakiek markatzen digute bidea, nork bere bidea erabakiz osatzen du. Agian arrazoia dute, baina hala ez bada, beti geratuko zaigu damutzeko aukera.

Zenbait aldiz damu izan zarete egindakoaz? Erraza da erabakiak hartzea? Eta zein izan da hartu duzuen erabakirik onena?

2017/01/13

THANKS, PORKY

Tutilis mangis, tutilis yes” horixe zen nire aitonak ingelesez esaten zekien bakarra. Garai hartan eskoletan ingelesez “nothing de nothing”  ikasten zuten eta baten batek zer edo zer bazekien, goseak bultzatuta edo arrazoi politikoak tartean erbesteratu izanagatik zen.

Aitak eta amak ere eskola gutxitan zapaldu zuten, oinarrizko gauzak ikasita, hori bai … ondo ikasita, lanera. Garai hartan ez zegoen “txorakerietan” ibiltzeko denborarik eta etxera eraman ahal zuten diru apurra beti ongi etorria zen. 

Nik  zorte handiagoa izan nuen eta eskolan Shakespeareren hizkuntza hainbat urtetan (hamar baino gehiago) izan nuen ikasgai. Zorte esan dut, baina benetan sufrikario izan nuen. Txarra baino txarragoa nintzen horretan eta urteak pasa ahala hobetu arren, oraindik badut zer ikasi.

Porky, ingeleseko lehenengo irakaslea, gogoratzen dut bereziki. Emakumea gizagaixoak,  klasean sartu zen lehenengo egunetik, ezin izan zuen izengoiti hori bizkar gainetik kendu. Porky goitizenaz ezagutu genuen bere eskuetatik pasatako garai hartako inglesberri guztiok. Ez dakit zein ikaskide izan zen, baina delinkuente koadrila horretako batzuek txispa handia zuten. Horrela, haietako batek, egun hartan emakume hori atetik azaldu orduko, aurpegia ikusi eta ingelesez esan zuen lehenengo hitza: Porky. Porky txerri famatua bezalakoa zen, benetan.

Porkyrekin ez genuen golperik ematen eta klasea, txerritokia, anarkia zen, egun bakar batean izan ezik. Hilearen azken egunean kontrola genuen. Formal eta isilik egonez gero, hamar bat hitz galdetzen zizkigun eta kito! Denok gai. Egun horretan denok formal formal, isil-isilik. Eta horrela EGB osoan. Orain ulertzen dut zergatik zen hain baxua garaiko hartako ikasleen ingeleseko maila.

Zergatik ikasten da hain txarto ingelesa eskoletan? Zer proposatuko zenukete hobetzeko? Nola ikasi zenuten? Beharrezkoa al da eskolatik kanpo zerbait egitea?

Por zierto, badakizu zer den “Tutilis mangis, tutilis yes”, zer uste duzue dela. Esan zuen iritzia eta datorren astean esango dizuegu zer den.

2016/12/22

NAHI DUZUEN BEZALA, BAINA ONDO

Bainujantzian, eguzkitan. Ezin ditut horrela imajinatu Gabonak. Ez dakit zergatik, baina betidanik Gabonak hotzaren sinonimoa iruditu zaizkit. Mojitoa eskuan Karibeko hondartza batean urte berria itxarotea oso esperientzia polita (erlijiosoa ez dut uste) izan behar da baina, egia esanda, elurrez inguratutako Iparraldeko herri bat nahiago dut aukeran. Noel aitaren herrian hobe mulatoen artean baino.

Hala ere, aitortu behar dizuet noiz edo noiz urteko azken egun hori luxuzko hotel batean pasatu nahi dudala, hori bai, leku hotz batean. Ezer gehiagorik ez. Ez dut ezer egin nahi, Gabonak disfrutatu eta kito!!! Afaldu, dantzatu  eta balantzaka hasten naizenean igogailua hartu eta ohera. Etxean egiten dudana, baina igogailua hartu gabe eta afaria prestatu gabe.

Eta zuek, nola ospatu nahiko zenituzkete Gabonak?

Por zierto, 
ZORIONAK eta URTE BERRI ON!!!
EUSKERABILI