2012/11/09

ZIRT EDO ZART



Arre edo so. Bizitzan  batzuetan trantze batean gaude eta ez dugu beste erremediorik, aukeratu beharra dugu. Ez da erraza izaten, baina …

Gaizki edo ondo, baina erabaki askotxo hartu ditut nire bizitzan. Gaizki hartuak ahaztuta edo ahaztu nahi eta ondo hartuak gogoan. Ondo hartuen artean badut bat, ez dakit zergatik, egun hauetan buruan bueltaka eta bueltaka.



Eskolan nengoela, kurtsoaren hasieran apaiz zahar batek galdetzen zigun zer izan nahi genuen heldutan. Hamar urteko ume batentzat galdera zaila, baina erantzun errazekoa: futbolaria, abokatua, … Neuretzat ere erraza: apaiza. Papertxoan apaiza eta izena idatzita, banekien Franco garaian askoz errazagoa izango zela kurtsoa gainditzea, batez ere, apaizen eskola batean. Horrela ibili nintzen urte osoan erlijioak ematen zituen pribilegioez disfrutatzen ekaina heldu arte, erabakia hartzeko unea heldu arte. Bakarrik gurasoen baimena falta zen eta seminariora. Hor nengoen zer egin jakin gabe. Egia esan eta etxean geratu ala fartsarekin jarraitu eta Jainkoarentzat lanera.

Ni bezalako deabru batentzat hartu nuen erabakia onena izan zen.

Zein izan da zuek hartutako erabaki onena? Zergatik? Nola hartzen dituzue erabakiak? Zaila da

26 comentarios:

Anónimo dijo...

Nire ustez oso egoera zaila da denbora asko egia esan gabe pasatu delako.
Nahiz eta zaila izan nire erabaki onena egia esatea da. Zergatik? Ba gero zure bizitza osoa apaiza izaten pasatu behar duzulako. Ez dut uste merezi duenik. Siur aski borroka handia emango dizuetela eta guztiz zigortuta egongo zara.
Txikitan nire aitak nahi nuena izan ahal izango nintzela esan zidan eta hori egiten erabakitzen dut.
Orokorrean, erabakiak hartzeko nire guraosei edo nire lagunei laguntza eskatzen diet. Zer pentsatzen duten esan eta gero neure buruarekin hitz egiten dut eta niretzat pentsatzen duena hobe dena egiten dut.
Lara (gurutzeta)

Anónimo dijo...

Nire erabaki onena hona etortzea izan zen. Egia esan ez nuela pentsatu hain ondo, baina orain merezi dut. Aldaketa handiak egin nahi badituzu, ezin duzu luze pentsatu. Beste moduan ez duzu egin. Nahiz eta arriskutsua izan, ausartia izan behar zara. Baina adibidez, ikasketak aukeratzeko, oso ondo pentsatu behar duzu eta gauza praktika eta errentablea ikastea. Hau presarik gabe, bizitza osoa izorratuko ahal dizu eta. Eta beste adibide ona da bikotea aukeratzea. Azkar erabaki baduzu, agian txarto egin duzula eta gero bizitza osoa ezkondu egongo zara morroi batekin... orduan, erabaki arabera, hartu zure denbora ala ez. Aholku bat entzutea nahi baduzu, nik uste dut hobe dela damotzea ez egin baino!

Anónimo dijo...

Normalean,erabakiak hartzea zaila da, batzuetan dudak dauzkazu eta ez dakizu hartu duzun erabakiaa ona da edo ez.
Ideia argiak edukitzea inportantea da erabaki bat hartzeko, eta zuk aholku eskatu arren zure ideia lehena da.
Nire bizitzan, erabaki asko hartu behar ditut eta momentuz onak izan dira, nahiz eta zaila eta oso pentzatutak izan.
Batek nahi duena egin behar da gure bizitza delako, onerako edo txarrerako.
Yolanda V

Anónimo dijo...

Askotan erabaki zuzena hartzea ez da erraza,ia beti zerbait erabaki eta gero,beste aukera hobeto zela pentsatzen dut.Baina,normalean,nik bakarrik erabakiak hartzea nahiago dut.Zerbait galdetzen badiet lau pertsonari,segur aski,bakoitzak gauza desberdina aholkatzen didatela.Horregatik,neure akatsak egitea nahiago dut.
Izaskun(Gurutzeta)

Anónimo dijo...

Bizitza osoan zehar erabaki asko eduki behar dugu. Haurtzaroan dena errazagoa da, gurasoak gutaz dena egiten dute: zei ikastolara joango garen, zer jango dugun, zein arroparekin janzteko dugun; baina hazten gara eta gero eta erabaki gehiago eduki beharra daukagu. Batak errazak izango dira, beste batzuk gure bizitza zuzenduko dute.
Ziur aski atzarantz joango banintz zer edo zer aldatuko nuke, baina azkenean bidean egin dudanatik naizena naiz.
Ez dut uste zalantzati pertsona naizenik, baina beharbada ez diren inportante gauzekin gehiago dudatzen dut, erabakigarriekin ausarta izaten naiz.
Hartu dudan azken erabakia euskera berriro ikastea izan da, oraindik ez dakit nora eramango dudan, hori denborak esango du.

Ana_B1

adriana dijo...

erabakiak hartzea es da erraza. Erabakia aukeratzeak nahi izaten ditugun beste aukera uztea behartzen gaituelako. Hala ere, aukera hastzen dugunean eta besteak uzten ditugunean heltzen ari gar. Importanteena da atzerantz begiratu ez gaitezela. Izan genituen beste aukera ahazten ez bagenu hartutakoarekin arrakasta ez dugu izango.
Orokorren ez zait aukera hartzea asko kostatzen zalantzek urduri ohi nauteeta horregaitik ez naiz gogoratzen aukera errezerik. Nire ikasketak aukera nituen, eskondu nuen, seme alaba eduki nituen, eta ez ziren aukera errezerik, importanteak bakarrik baizik.

Anónimo dijo...

Kaixo!
Bizitza osoa aukera bat da. Egunero aukera batzuk hartu behar izaten ditugu, errazak diren gehienetan, baina beti erreza ez dena agertzen da. Pisua erosi nuenean erabaki zailegia zen. Oso gaztea nintzelako, bakarrik hogeita lau urte nituen, buelta asko eman nuen. Momentu onena egin nuelako, orain oso pozik nago nire aukeraz. Aukera onena izan zen nahiz eta zorte handia eduki nuen.
Josean B1

Anónimo dijo...

Edozein gauza egiteko, lehenengoz oso ondo pentsatu behar duzu zer egin nahi duzun eta hori pentsatu ondoren errazagoa izango da erabaki ona hartzea. Hala ere, erabaki guztiak ez dira horrelakorik, eta bakarrik jakingo duzu erabakia ondo dagoen ala ez denbora pasatu eta gero. Horregatik, sorgina izango banintz borobila erabiliko nuke zer ekarriko digun etorkizunak jakiteko, baina ni ez naiz sorgina eta beste gauza bat egin beharko dut. Gainera, arazo hau aurkitzen zaigu txikiak garenetik, eta egoera larri honek ez du helduak garenean bukatzen. Beraz, gauzaren bat baino ez dugu kontuan hartu behar erabaki onena hartu ahal izateko.
Lehenengoz, ez dugu presarik eduki behar ondo pentsatu ahal izateko. Gainera, irtenbide, konponbide edo posibilitate guztiak gogoan hartu behar ditugu eta hau egitekotan gure aukera hartzea daukagu. Baina, bakarrik jakingo dugu aukera hori onena baden etorkizuna heldu arte.

koldo 3c

Anónimo dijo...

Lanean egon nintzen bitartean niretzat beste lan baten proposamena hartu ziotela esateko senarrak deitu zidan; lana behin-behinekotasuna zen, 6 hilabeterakoa eta hurrengo egunean bai ala ez esan behar nuen, zerrendako beste pertsona bati txanda pasatuko ziotelako.
Ez nekien zer egin, egiten dudan lana 6 hilabeterakoa ere zen eta gainera, hiri berean. Senarrarekin, lankideekin eta lagunekin hitz egin nuen baina inork ez zekien zer aholkua eman eta horregatik, ia pentsatu gabe, lan aldatzea erabaki nuen eta geroztik (10 urte geroago) “lan berrian” jarraitzen nintzen.
Dirudienez, erabaki ona aukeratzeko alde txarretan eta onetan pentsatu behar da; baina segur aski denbora eduki izan banu ez nintzatekeen lanaz aldatuko.

Lorena

Anónimo dijo...

Nire bizitzan erabaki onak hartu ditut. Erabaki txarrek ikasteko balio dute.
Nire emaztearekin egotearekin, nire alabak edukitezarekin, nire lanean lan egitearekin eta horrela erabaki askorekin pozik nago.
Erabaki bat hartu eta gero, aurrerantz joan behar dugu, txarra bada konpontzen saiatuko gara eta posible ez bada ez da egongo soluziorik, orduan, esaten dutenez: "zertarako balio du kezkatzeak"
EDU SARDON

laura_b1 dijo...

Bisitzan erabaki asko hartu behar dugu, batez ere nerabezarora heldu eta gero. Txikitan gure gurasoek gutaz erabakitzen dute. Esate baterako eskola, janaria, arropa etab. Baina nerabezarora heltzen garenean dena komplikatzen da.
Erabaki behar dugu zer ikasi nahi dugun, nola jantsi garen, lagunak; baina ez bakarrik hori, erre ala ez, alkohola edari ala ez ere erabaki behar dugu
Eta erabaki hauek baino zailagoak dira.
Nire azken erabakia da Puerikultura ikastea. Ni uste dut erabaki on bat dela umeak asko gustatzen zaidalako.

Anónimo dijo...

Nire bizitzan erabaki asko hartu ditut. Normalean ausartia izan naiz eta inoiz ez nau beldurra ematen erabakitzeak.

Profezionalki, nire erabakirik onena zen Madrilera joatea lan egitera. Hogeita sei urte neuzkan eta hasieran praktikazko lana zen. Batzuk zoratuta nengoela esan zidaten; soldata ez zen oso altua eta alokamendu bat ordaindu behar nuen. Hala eta gustiz ere hara joan nintzen. Lehen bakarrik, gero nire senarra ere joan zen. Horri esker askoz azkarragoa hobetu nintzen lanean eta jende asko ezagutu nuen. Hemen geratu zirenek ez zeukaten hainbeste zorte.

Pertsonalki, nire familia eraikitzea. Agian azkarregia eduki genuen bigarren semea, lehena baino hemeretzi hilabete gazteagoa da eta. Hasieran oso gogorra zen, baina orain pozten naiz horrela egin izanaz.

Nire ustez, erabakia hartzeko zure denbora hartu behar duzu. Hartuta eta gero, ez du merezi horretaz pentsatzen.

Lmb

Anónimo dijo...

Betidanik, aukera bat hartzea zaila dela iruditu zait.Gauza bat aukeratzean beste gauza bat utzi behar izan dudalako.Laster konturatu nintzen bizia aukerez beteta zegoela.Lehen aldiz, txikita nintzenean eta
auzoko batek galdetu zidan nor maite nuen gehiago ama edo aita.Hor hasi ziren nire zalantzak.
Geroago gaztea nintzenean, Letrak edo Zientziak aukeratu behar nituen.Nahiz eta literatura izugarri gustatu,biologia ere bai,baina bat bakar ikasi ahal nuen.
Bi karrera ezberdinen artean aukeratu beharra nuen, biak asko gustatzen zitzaizkidalako.Ziur nago, bata aukeratzeak bizimodua desberdin bat izanarazi didala.Helduarora heltzean erabakiak hartzea gauza normal bat izan da nire bizitzan .Baina oraindik ahalegin handi bat iruditzen zait.
Nire bizitza pertsonalean patua oso garratzitsua izan dela pentsatzen dut,baina hau hurrengo gaia da.
I.V.

Anónimo dijo...

alberto631978

nire bizitzako erabakita onena izan zen euskal herriko unibertsitatean ez sartzea kimika egiteko.
cou-en nahiz eta atzetik nota onak eraman, urte berezi izan nuen pixka bat alokatuta eta horregatik notak ez ziren hain onak nahi nuen bezala, eta gainera irailerako bat utzi nuen.
hori dela eta ezinezkoa zen erizantza ikastea eta horren ordez pentsatu nuen kimika ikastea baina azken momentuan erabaki nuen ez sartzea urte horretan eta hurrengo urtean saiatzea.
orain erizaina naiz eta oso arro nago lan egiteko gustatzen zaidan lanean

Anónimo dijo...

Txikitan nire gurasoek erabakitzen zituzten erabakiak, adoz nago erabaki zailak direla eta horrela txikitan guk ez daukagu aukerarik. Gero, adinez nagusi nintzenean erabaki batzuk egin ahal izan nituen, adibidez: ikasketak, ahutezkundetan nori eman botoa, herretzea bai ala ez, eta abar...

Juan Carlos (Gurutzeta)

Anónimo dijo...

Nik hamazortzi urterekin erabaki onena hartzen nuen, futbola utzi nuen eta niretzat oso zaila zen.
Hamabost urterekin hanka apurtu nuen eta oso txarto egon nintzen baina errekuperazioiarek azkenean ondo geratzen nintzen baina hamazarpi urterekin golpe handia eman nuen eta egunero min asko neukan eta horregatik erabaki hartu nuen, orain oso ondo eta pozik nago eta erabaki hartzea mereri du.

V.B B1

Anónimo dijo...

Nik goizero gauzak erabakitzeko, oso zalantzati naiz, esate baterako praka bat erosteko; baina gauza importanteekin argi daukat. Argi neukan zer ikasi nahi nuen,zeintzuk izango ziren nire printzipioak, edo nola izan nahi nuen neure bizitzan.
Nire laguneko eta familiako aholkuak entzuten dut, baina azkenean nik egin nahi dudan egin dut. Aholkuak ondo daude, baina egoera zurea da, eta barrakik zuk erabakiak hartu ahal duzu.

Ondo izan!!
Shei (G)

Anónimo dijo...

Bizitzan erabaki asko hartu behar ditugu, batzuk hobeak eta beste batzuk txarragoak.
Ez dakit zein den nire erabaki onena baina agian txarrena bai. Hamazortzi urterekin lan egiten hastea erabaki nuen eta orain oso gaztea nintzela lan egiteko pentsatzen dut, gaztaro disfrutatzeko delako eta lan egiten baduzu ez da bezalakorik.
Heldua zarenean erabaki gehiago eta konplikatuagoak hartu behar ditugu, baina denetari ohitzen dugu. Bizitza erabaki zuzena da.

c.p.

Anónimo dijo...

Oso Zalantzatia naizenez, niretzat zaila da erabakiak hartzea. Zerbait aukeratu behar dudan guztietan oso ondo pentsatzen dut. Inoiz ez dakit zein izango den erabaki onena eta oso ondo ikusten ditut abantailak eta desabantailak. Gainera, batzuetan nire bizitzan trantze batean banago, loa kenduko dit.
Gehiegi pentsatzen dut dena eta uste dut hori arazo bat dela. Nire bizitzan ez ezik lanean ere beti zalantzak dauzkat eta normalean asko kostatzen zait aukeratzea.
Dena den, uste dut ez daukadala erabaki onenik.
Egunero erabaki asko hartzen dugu eta erabakiek onenak dirudite baina gero onenak izango dira edo ez!
Orain dela bi urte zer etxe erosi nahi nuen erabaki nuen eta askorentzat erabaki hori erraza izango bada ere, neuretzat zaila izan zen. Dena pentsatu nuen : lekua, prezioa, ezaugarriak eta abar. Nire etxea gustatxen bazitzaidan ere, beste batzuk ere gustatzen zitzaizkidan. Bai zaila zela! Bi hilabetez pentsatu nuen eta zer egin nuen?azkenean, zerrenda bat egin nuen eta abantailak eta desabantailak ipini nituen. Horrela erabaki nuen baina erabaki ona izan zen? Baietz uste dut, nire etxea gustatzen zait eta. Gehienetan, horrela hartzen ditut erabakiak.
Ondo aukeratzen saiatzen naiz baina aukeratu ostean eginda dago eta ondorioak onartzen ditut.
Nuria b1.

Anónimo dijo...

Zein izan da nik hartutako erabaki onena? Ez dakit zer erantzuna eman nahi dizuedan.Nire erabakiak onak direla pentsatu nahi izaten dut,baina denborarekin, askotan, erabakiak hartu nituen okerrak ziren edo besteak hobe ziren,hala ere,aurrean jarraitu behar dut (dugu).
Egunero erabaki asko hartu behar izaten dut eta guztiak garrantzitsuak izan ahal dira.Nire ustez, aukeratu ahal izaten dudala eta ere erabaki bizimodu buruzkoa onena da eta berdin da nire erabakia txarra dela, segur aski, okerrarekin gauza gehiago ikasiko ditut.
Mila B1

Anónimo dijo...

Egia esan, ez dakit zein izan den hartu dudan erabakirik onena, ezta txarrena ere, zorionez. Kontua da gai honi buruz pentsatzen hasi naizenean, gauza bitxi batez konturatu naizela. Norbaitek galdetuko balit zeri erreparatzen diodan gehien, arrazoiari edo senari, lehenengoa lehenesten dudala esango nioke, baina, erabakiei dagokienez, guztiz kontrakoa gertatzen zaidala jabetu berri naiz. Ia beti intuizio batek bultzatuta hartzen ditut, nahiko gutxi hausnartu gabe. Ez dakit zergatik, baina, zerbait argi ikusten dudanean, oso argi ikusten dut. Senak gauzaren bat ez egiteko esaten didanean, ez dut egiten, eta kito. Zorionekoa omen baiz, orain arte metodo honek ondo funtzionatu dit eta.
Ana Pi.

Anónimo dijo...

Gure bizitzan hamaika aukera badaude eta txikitatik ikasten dugu aukeratzen. Izan ere saiatzen duguna da erabaki onena aukeratzea. Aztiok ez garenez, batzuetan ez dugu lortzen, baina, horietaz ez dugu hitz egingo, azkenean, gure okerrak dira eta saiatu behar dugu ahazten, ezta? Nire ustez, erabaki onek gure bizitzan eragiten digute, eta hauexek dira garrantzitsuak.
Turismo ikasketak bukatu eta gero lanen bila atzerritara joatea erabaki nuen, Ingalaterrara hain zuzen ere. Garai hartan Euskal Herrian turismo arloan lan egiteko aukera gutxi zegoen. Kurrikulum asko Ingalaterrako hoteletara bidali nituen, eta hemen elkarrizketa batzuk egin nituen, saltzaile, dendaria, eta administraria lanean aritzeko. Azkenean, saltzaile lana lortu nuen eta hasi nintzen lanean. Urte bat ondoren Ingalaterrako hotel bik lan eskaintzak egin zizkidaten. Une hartan, oposizioak ikasten ari nintzen, horregatik, nahiz eta saltzaile lana ez zen nire gustukoa, erabaki nuen Ingalaterrara ez joatea eta jarraitzea ikasketekin eta lanarekin. Lehenengoz damatu zitzaidan, oposizioak egin arren, ez bainuen lortu plazarik. Baina, bi urte pasatu eta gero, Osakidetzan hasi nintzen lanean eta geroago Barakaldoko Udalan, eta honetan jarraitzen dut. Nire ustez, hau erabaki ona izan zen. Izan ere, lagun batzuk, Ingalaterrara joan zirela, orain bueltatu nahi dute, eta ezin dira etorri lanaren aukera ez baitago. Benetan erabaki ona izan zen.
X

Anónimo dijo...

Nire ustez, pertsona indarra izateko erabakiak hartu behar ditugu. Nahiz eta zaila den, aukeratu behar dugu. Lagunei galde dezakegu baina azken erabakia gurea da. Normalean bakarrik onenak gogoratzen ditugu, baina txarrak ere daude.
Nire erabaki zailena etxea erostea edo alokatzea zen. Esan dudadanez nire familia eta nire lagunei galdetu nien eta denetariko gauzak erantzun zizkidaten. Azkenean erostea erabaki nuen eta gaur arte oso pozik nago. Baina aukeratu nuen onena? Baietz espero dugu.

David C.

Anónimo dijo...

Nik uste dut erabakiak hartu behar duzuela.zure bizitza da.Nahasten bazara,zure okerrak zara. Umea izaten ez baza,Zuretzat inork erabaki ahal duzula.jose gurutzeta(b1)

Anónimo dijo...

Normalean erabaki inportantenak lagunekin edo familiarekin kontsulta egiten da. Erabaki nagusiak debora askorekin hartzen dute.
Txikitan ez duzu kontuan ondorioak baina denborarekin, ordea, bai
Nire garrantsitzu erabakiak ikasketak,lanak edo bidaiei buruzko izan dira eta importantenak bikote aukeratzea edo semea edukitzea izan dira.
Orain asko kostatzen zait aldaketak egitea. Denborarerin erosoagoa bihurtzen dugu.
Bloga bezala, histoio bat entzun nuen: emakume zahar bat institutora itzuli zen berriro ikasteko ez zituelako ikasketak bukatu baina klasean gazteek beraren barre egiten zuten eta gezur bat kontatu zien.
Dibortziatu behar zuen bere senarra tratu txarra ematen zion. Sei seme.alabak zeuzkan eta berriro ikastea erabaki zuen. Egun horren aurrera bere ikasketak ez zituzten barre egin eta gainera apunteak eman zioten.
y.g.r.

MARISA (Gurutzeta) dijo...

Gure bizitzan erabaki asko hartu behar ditugu, erabaki batzuk hartzea errazak dira eta beste batzuk hartzea zailak dira. Hala ere, bizitzaren erabaki garrantzitsuenak hartzea asko kostatzen zaigu. Nire bizitzan erabaki garrantzitsu bat zer ikasi nahi izaten nuen izan da. Erabakitzea kostatu zitzaidan. Nahiz eta nire gurasoak aholkuak eman zizkidaten, erabakia nirea zen. Amaieran, erabakia hartu nuen eta ondo aukeratu nuela uste dut. Erabaki onena zen? Ez dakit baina erabaki bat hartu behar izan nuen.