2013/02/08

MUSUKATZEN


Ez dut gogoko jendeari musuak ematea eta jendeak niri ematea gorrotatzen dut. Arrazoia ez dakit ondo. Ez da osasun kontua, hau da, zer kutsatu ahal didan pertsona horrek. Ez da sexuala, musu horrek berotu ahal nauela, alegia. Ez da psikologikoa, hots, txikitan izandako trauma baten ondorioa. Ez, ez da gauza horiengatik …

Gainera, agurretan jendea elkarri musuak banatzen dizkionean urduritzen naiz eta beti bilatzen dut aitzakiaren bat “musu festa” horretatik ospa egiteko eta, inor konturatu gabe, desagertu egiten naiz.

Musu bat ematen didatenean denbora luzez, oheratu arte askotan, sentitzen dut bestearen ezpainek lagatako aztarna, presio arraro bat masailetan. Musua neuk ematen dudanean, berriz, ezpainetan beste pertsonaren zaporea izaten dut egun osoan.

Dena den, aitormen txiki bat egin behar dizuet: badaude oraindik gogoratzen ditudan musutxoak. Oporretan, gaztetxoen jokoetan, galtzen zuenak eman behar zion musu bat aukeratzen zuen pertsonari. Beti izan naiz galtzailea eta egoera horretan are gehiago … Beharbada musu indigestio horretatik datorkit oraingo desplazera. 

Eta zuek, gogoko duzue? Musu berezirik gogoratzen duzue? Zergatik?

18 comentarios:

Anónimo dijo...

Hona etorri bizitzera aurretik, pixka bat zapuzti nintzen, baina orain oso maitekor naiz, familiaren falta sentitzen dudalako, uste dut.
Musuak nire biziztzan oso beharrezkoak dira. Orain kontrakoa naiz. Batzuetan baita astuna ere, edo hori esaten du senarrak. Gainera, hitz egin dudanean, pertsonei ukitzen diet konturatu gabe.
Musu oso bereziak gogoratzen ditut: nire aititerenak, oso eztiak zirenelako, nire ahizparenak MIRra gainditu zuenean eta lehenengo musuak eman zidan alabak.

atalía

MARISA (Gurutzeta) dijo...

Badago zerbait musu bat bezalakoa? Ezetz uste dut. Haurra jaiotzen denean, ama egiten duen lehenengoa musu bat ematea da. Momentu horretatik, harreman berezia hasten da. Eta zer esan ahal dudan "lehenengo musuz"? Jendeak urdai barruan tximeletak sentitzen diren esaten du baina, tximeletak, txoritxoak, inaurritxoak etab, sentizen diren uste dut. Musu hori ez da inoiz ahazten.

Beste momentu batzuetan, musuak naskagarriak izan ahal dira. Musu horiek ere ez dira ahazten oso desatseginak dira eta. Nik bat gogoratzen dut, txikitan ikaskide bat eman zidana. Musu naskagarria izan zen beti ikaskide honek muki asko edukitzen zituen. Musua eman zidanean, nire eskuineko masailan bere mukiak nabaritu nituen. Hogeita bi urte pasatu ditu eta oraindik, gogoratzean, naska ematen nau.

Anónimo dijo...

Kaixo,
Lehen ez nintzen musutzailerik, ahal banuen banandu egiten nintzen, edo eskua ematen nuen. Gaur ez, musukatzaelea naiz. Nire familia ikusten dudanean beti musu batzuk ematen dizkiot, nire familiari baita familia politikari ere. Nire atite-amonak bakarrik urtean behin ikusten nituelako, herrira heltzen nintzenean ez niela musuak ematea arduratzen gogoratzen dut.
Josean B1

Anónimo dijo...

Norbait musu bat ematera hurbiltzen denean,ez dut ihes egiten,baina nik ez dut aurrea hartzen.
Pertsona batzuk,nahiz eta egunero ikusi,musuak ematen dizkizute ikusten zaituztenean eta agur esaten dizutenean.Hori,apur bat esajeratua dela uste dut.
Beharbada,pixka bat zakarra naiz,baina niri bakarrik gustatzen zait musuak ematea nire familiari edo nire lagunei,ez konpromisoagatik.
Izaskun(Gurutzeta)

Anónimo dijo...

Musua ematea gustatzen zait baina bakarrik pertsona maiteei. Etxekoei beti ematen dizkiet musuak etxera heltzerakoan edo etxetik sartzean eta lagunei bakarrik batzuetan, denbora luzean ikusi barik egon naizenean.
Musu emateko era asko daude: azkarrak eta arrastorik uzten ez dutenak, zaratatsuak, isiltasunak eta, okerrena, denbora luzea dirautenak eta lerdetsuak. Azken hauek saihesteko, norbait aurkezten didatenean burua aurrerantz eramaten dut eta horrela ezin dute musurik eman, bakarrik aurpegiaz ukitu.
Baina norbaiti ez zaio bere buruari musuak ematea gustatzen; orduan, primeran pasatzen naiz…musu zaratatsuak (ez lerdetsuak) ematen dizkiot….
Lorena

Anónimo dijo...

Musua ematea gustatzen zait eta jasotzea ere bai, barez ere nire seme-alabaei.
Batzuetan musuak eman behar ditut konpromisoagatik, edo hobeto hezkuntzagatik eta ez zait inporta; ez da ezer kostatzen ondo geratzea.
Musu bereziak gogoratzen ditut, onak eta txarrak.
Asko gustatzen zaizkit nire ilobaren musuak, gainera beti ematen dit bezarkada handi batekin.
Ez dut ahazten nire lehen amodiozko musua edo nire seme-alabaei lehen musua. Momentu bereziak dira eta beti nire buruan egongo dute.
Musu eta maite gehiago jendearen artean eman beharko luke.
Yolanda V

Anónimo dijo...

Egia esanda, inoiz ez dut pentsatu! Momentuz, horri buruz ez daukat traumarik baina, agian bihar bai, ez dakit….Uste dut ez dela hain zaila. Nahi ez badut, ez dizkiot jendeari musuak ematen, ezta? non dago arazoia? bakoitza aukeratu ahal du. Badakit batzuetan betebeharra bat dela eta gehienetan heziketako gai bat dela baina nahiko betebeharrak dauzkagu bizitzan!

Dena den, musuak eman nahiago ditut horrela hobeto aukeratu ahal dut. Gainera, batzuetan jendea oso astuna da eta konfiantzarik gabe musuak ematen dizkizu. Hori bai gorrotatzen naizela eta saihesten saiatzen naiz. Orduan, asko ezagutzen ez badut, eskua azkar ipintzen dut agurtzeko eta arazoa konponduta dago! Txarto geratzen banaiz ere, berdin zait!
Baina agurretan jendea elkarri musuak banatzen dizkionean hori ohitura bat da eta gehienetan ezin duzu aukeratu! Baina aitzaki bat ipini ahal duzu, adibidez, birus bat daukazula! Gripea daukazunean inork ez dit musurik eman nahi. Osasunagatik da!
Gogoratzen dut txikia nintzenean ez zitzaizkidala gustatzen musuak ematea. Behin eta berriro jendeak musuak ematen zizkidan eta masailetan atximur egiten zidan, hori bai gorrotatzen nintzela!
Baina aitortu behar dut lehen ez ezik gaur egunean ere pertsonaren arabera pixka bat nazka ematen zaidala. Badakit nahiko nardabera naizela, baina ezin dut saihestu! batzuetan ez zait batere gustatzen musuak ematea itxuragatik, nazka ematen didalako.
Nuria b1

Anónimo dijo...

Nire ustez, musu desberdinak daude. Alde batean, gure gizartean oso normala da pertsona bat ezagutzean edo pertsona ezagun bat aurkitzean musu bat ematea. Musu hauek niri ez zaizkit batere gustatzen.Beste alde batean, nire emaztearenak eta nire alabenak daude, eta hauek gustatzen zaizkit. Oso polita da alabak etortzen direnean eta maite nautela frogatzeko musu bat ematen didatenean.
Beste jendearekin betebeharra da eta horregatik ez zait gustatzen, ez dut ulertzen ohitura hori eta ahal dudanean ez dut egiten. Nire ustez, normalagoa da eskuak ematea, musu bat oso pertsonala delako. Nire iritziz,bakarrik eman nahi ditudanak benetako musuak dira, besteak keinu bat besterik ez dira. Hau esan eta gero, musuak ondo gordatuta eduki behar ditugula pentsatzen dut, bestela haien benetako esanahia galduko dugu.
EDU

Anónimo dijo...

Nire karreran gauza garrantzitsu bat ikasi nuen,denok gure gorputzaren inguruan espazio pertsonala deritzon leku bat daukagula.Pertsona batzuentzat toki hau handia da,baina beste batzuentzat espatzio txikia da,horregatik errespetatu behar dugu.
Oro har,denoi gustatzen zaigu maite ditugun pertsonei besarkadak,musuak ematea eta alderantziz.Egia da edonori ukitzea, musuak ematea gustatzen zaion jendea ezagutzen dugula, gure espatzioa errespetatu gabe.Zurekin hitz egin bitartean kolpetxoak besoan ematen dizkizuten pertsona horiek(hau gorrotatzen dut),edo txikia zarenean mailak imurtxi egiten zizkizun aitonak eta gero musua indarrarekin ematen zizun,hau ezinezkoa da ahaztea!
Nire lanean kontakto fisikoa oso garrantzitsua da,baina okerragoa da,orain kalean ohitura hau hartu dut eta guztien espazio pertsonala inbaditzen dut.Ezin dut saihestu,nire eskuek eta espainek bizia berezkoa izango balute bezala.Nahiz eta txarto egoten jakin,egiten dut.Kontrolatu nahiko nuke baina lortu arte,besarkadak eta musuak denontzat.
I.V.

Anónimo dijo...

Asko maite ditut musuak. Betidanik oso maitekorra izan naiz eta pixka bat burruntzia ere bai. Izan ere, nire amak beti esaten zidan: “baina zer astuna zaren, emazkiozu musu horiek zure mutilagunari eta ez niri”. Bai, bai, hori esaten zidan eta gero korrika, niregana etortzen zen bere musuaren bila. Egia esan, nire familiaren musukatzaile bakarra neu naiz. Nire ama, nirekin izan ezik, pixka bat zakarra zen. Nirekin ezin zuen zakarra izan txikitatik musuak banatzen ibiltzen nintzelako eta azkenean nire musuak ohitzen zituen.
Niretzat musu guztiak bereziak dira. Azkenean jendeari ematen dizkiodan musuak arrazoi batengatik dira, agurtzeko, eskerrak emateko edo animatzeko, besteak beste. Eta guztiak politak dira, are gehiago guztiak gogoratzen ditut. Bai, noski! Adibidez, orain dela gutxi azterketa bat gainditu nuen. Esker-eskuinetatik hamaika musu eman nizkion jendeari eta besarkada pilo bat ere bai. Ondo pentsatuz gero hobe da musuak biltzea, jotzea baino, ezta? Ba horrela jarraituko dut musuak ematen. Eta idatziz ere ahal daiteke musuak bidali. Hemen botako dizuet bat: Muak!
X

Anónimo dijo...

Niri orain musuak ematea ez zait gustatzen etalehen ere ez. Musuak eman dudan gehienetan, konpromisoagatik dira. Nahiz era nire familiei ohera joatea baino lehen beti musu bat ematen diet, ez zait asko gustatzen. Hala ere, nire neska lagunari musu asko ematen dizkiot eta asko gustatzen zait.

V.B b1

Anónimo dijo...

Ez naiz oso musukatzaile. Normalean bakarrik urtebetetzeetan edo denbora pasatu denean familiar bati ikusi gabe egiten dut.
Txikia nintzenean nire amak beti esaten zidan: eman musu bat zure izekori, edo zure auzokoari, edo ez dakit nori, eta beti bezala ni kokoteraino bukatzen ginen.
Musu gehienak konpromisoengandik edo hezkutzagatik dira.
Estimoa erakutsiko besarkadak gehiago gustatzen zaizkit gehien zintzoak direlako eta barruraino heltzen direlako.

c.p.

Anónimo dijo...

Musuei dagokienez nahiko neutroa naiz, hau da, ez ditut gorroto, baina ez zaizkit gehiegi gustatzen ere. Gorrotoa agertzen da batzuk nire alboan elkar musukatzen hasten direnean. Ezin dut jasan, benetan. Euren intimitaean murgiltzera behartuko banindute bezala sentitzen naiz, eta honek nazka izugarria sentiarazten dit. Garraio publikoetan sarritan gertatzen zait, eta oraindik ere ezin izan dut azaldu zergatia. Baliteke traumaren bat izatea, batek daki. Kontua da oso ideia txarrak burura etortzen zaizkidala, horrela aritzen diren pertsonei txarrena opa diedala. Ez dut atsegin horrela pentsatzea, arazoa neurea dela eta ez besteena onartzen baitut. Musu ematerakoan, zaratatxoak ere egiten badituzte, egoera jasanezin bihurtzen zait. Trenetik edo metrotik irteteko gai naiz, eta, izan ere, noizbehin egin behar izan dut.
Ana Pi.

Anónimo dijo...

Niri,orokorrean,musuak ematea ez zait gustatzen.Pertsona bat aurkezten ba didate,orduan bai,bi musu ematen diot.Baina bi egun eta gero pertsona hori berriro ikusten ba dut ez diot musurik ematen.
Nire bikotea nirekin haserretzen da horregatik.Baina ezin dut egun guztian musuak ematen.Hori ez dator nirekin,nire pertsonalitatearekin.Eta horregatik ez naiz ez ona ez txarra.
Hori bai,nire ilobari musu asko,baina ASKO,ematen diot.Beharbada txikia delako.Eta familiari ere musuak ematen dizkiot.
Amaia G.

Anónimo dijo...

Musuak ematea oso garrantsitzua da. Argardu da eta terapia ona da maitasun emateko eta jasotzeko.
Gehien jasotzen duten musuak senideak eta lagunak dira eta nire ustez gehien behar dutenak mutilak eta helduen pertsonak dira.
Nahiz eta musu asko eman batzuk begiramenaz dira eta normalean ez duzu ipini zure sendimentuak hor, dibidez pertsona aurkezten dipute eta ez duzu ezagutzen.
Gisartean musuak falta zaizkigu eta herri batzuetan kaletik jendea eskaintzen dago musuak edo besarkadak emateko edo jasotzeko. Adibidez Txinan kaletik pankarta batekin eskaintzen dira.
Nire lehenengo musua gogoratzen dut baina oso arraroa izan zen. Gaztea nintzen eta ustekabekoz hartu nuen. Orain gehienari musu egiten diot nire semea da.
Horregatik doanik da musu bat ematea eta normalean jendeari gustatzen zaio, beste kasuan errespetatu behar dugu musuak ez zaienei gustatzen.
Y.G.

Anónimo dijo...

Bizitzan musuak oso beharrezkoak dira. Esan ahal dut oso musukatzailea naizela. Nire familia ikusten dudanean musuak ematen dizkiot, ohera joaten naizenean besteok musuak ematen dizkiot, agurtzen naizenean senargaiari musuak ematen dizkiot...
Txikitan nintzenean nire amak beti esaten zidan: eman musu bat aitari, edo ahizpari, edo osabari, edo...
Orain ohituta nago eta gustatzen zait musuak ematea nire familiari edo nire lagunei, baina ez ezezagunari.
Celia.

Anónimo dijo...

Kaixo:

Ni ez naiz muzukatzaile,asko musu eman duen jendea askoz nekagarriak dira.
Niri aspergartzen naute.

Nire osabak eta nire lehengusua-lehengusinak ikusten ditudanean,beti musuak ematen naute.Ordean nire iloba ikusten dudanean,beti musu bat ematen nau,eta ez zait importa,nire iloba da.

Nik musu bat gogoratzen dut,izan zen,nire iloba jaio zenean,lehenengo musu bat eman ninduen.
jose(gurutzeta)

Anónimo dijo...

Nire familiek eta nik ez dugu musu asko ematen. Beste forma elkar erakusten dugu maitasuna, hau da, gesto batekin adibidez.
Ez dakit zergaitik, baina adibidez, pertson batek ni hurbiltzen nau eta bi musu eman nahi izaten dit, nik usten diot. Batzuek hori da bere ohitura. Ordea, nire mutil-lagunari musu ematea gustatzen zait eta ni harekin egoten naizenean, musu elkar ematen ditugu. Batzuetan, bizitza osoan egoera arabera musu eman ala ez. Nire lehenengo musua berezia izan zen, nire lehenengo mutil-lagunarekin izan zelako eta berria zelako.
Maria B1