2015/10/09

PLANO PLANO

Ederra egin ziguten telebistagileek. Ederra egin ziguten bidaiatzea gustuko dugunoi telebista planoa asmatu zuten egunean. Harrez geroztik ez dakigu non jarri gure bidaia exotikoetan erositako txorakeriak. Telebista lekua ezin hobea zen munduan zehar bildutako altxorrak bere gainean jartzeko, bata bestearen ondoan, segidan. Gezurra zirudien, baina espresuki horretarako eginda zeudela ematen zuten telebistek. 

Orain, berriz, oporretatik bueltan ez dakigu non utzi ekarri ditugun oroigarriak. Batzuetan, gainera, erosi  baino lehen pentsatu behar dugu non jarriko dugun, gero ez damutzeko eta zakarrontzira ez botatzeko edo etxeko ganbaran kutxa batean ez gordetzeko.

Familiakoek eta lagunek ekarritakoak ere kabitzen ziren. Telebistaren gainean den-denak bazuen lekua, erakusleiho batean bezala. Egongelatik mundura. Mundutik egongelara. Oroigarriak ikusi eta ez genuen telebista piztu behar mundu osotik bidaiatzeko eta gure pelikulak asmatzeko. Orain, zoritxarrez, ezin dugu. 


Oroigarririk erosten duzue oporretan? Nolakoak dira? Non jartzen dituzue? Ba al dira oso frikiak? Zein da erosi duzuen edo oparitu dizueten oroigarri frikiena?

33 comentarios:

Anónimo dijo...

Oporretara joaten naizenean ez ditut erosten oroigarriak niretzat,bakarrik ilobari herriko logotiporekin kamiseta bat erosten diot eta ez dira ezer frikiak. Normalean nire arrebak oporretara joaten denean herriko tipiko figurita ekartzen dit.Hasieran egongelako mahai gainean ipintzen dut,baina urte erdi geroago amari ematen diot. Richard 20etatik 22etara

Anónimo dijo...

Niri gehien gustatzen zaidana da janaria ekartzea. Esate baterako: gozokiak,gazta...eta noizean behin arropa. Nahiago dut edozein gauza erabilgarri ekarri. Irudiak edo figurak ekartzea ez zaizkit batere gustatzen ezertarako balio ez dituztelako, bakarrik hautsez estalita egoteko etxean.

Anónimo dijo...

Oporretaren oroipenik onena gure buruan dago, sentzasioaren gisa. Hori bai, nire lagun bati beti postal bat, urtero gutxienez, bidaltzen diogu elkarri, ohitura bezalakoa. Zerbait erostea bakarrik zerbait erosteko ez dut egiten. Hala ere joaten naizen lekuan zerbait berezi badaukate, harri berezi bat edo janari berezi bat, besteak beste, hartzen saiatzen naiz. Gogo handia daukat oporretara berriro joateko!

Olga B2

Anónimo dijo...

ub1 zortzietatik hamarretara.

Gabon lagunok!

Gaurko gaiari buruz, esango dut noizean behin gauza batzuk erosten ditudala, baina esan ere, nire etxea oso txikia dela eta ez daukadalako hain lekurik oroizgarriak ezkutatzeko.

Gazteagoa nintzenean gauza exotikoak ilusioi gehiago egiten nituen, adibidez Turkiako katxinba bat erretzeko nire anaia ekarri niola ala Dominikana Errepublikaren koadro bat berezia zela niretzat Nire ustez koadro hau (gainera oso handia da) erosi dudan frikierena da.

Orain gauza hauek berdin zaizkit.

Horrela, gaur egun eta normalean nire oporretan (baina ez beti), zerbait erosten dut besteentzat. Nire ustez oroigailuak apreziatzen duen gehien personek, adineko pertsonak, eta horregatik beti nire emaztearen amari zerbait ekartzen diot.

Normalean ekartzen dudala, erlijio gairi buruz da. Erosi nien azken gauza, birjina pare bat eguraldia esaten duela, kolorez aldatzen duelako eguraldi txarra izaten zenean.

Gauza hauek ilusioi handia egiten zaizkio, eta beti bere gelako armairu gainean dauzka. Horrela pozik dago eta janari ona prestazen nau. Ja, ja.

Bueno lagunok, laster arte! Ondo egon.

Anónimo dijo...

aupa blogeroi!!

Egia esanda,normalean inon ez dut oroigarririk ekartzen,baizik eta oroitzapenak,esate baterako,argazkiak ateratzen ditugunean.
Ez dakit zergatik baina edozein argazki begiratuz,nahi gabe gogoratu ahal dut,zer sentitzen nuena,zer zegoen nire inguruan,zeintzuk ziren hitzaldiak edo nolakoa zen eguna,beraz,konturatzea kapaz nintzela hori egiteko,hau da niretzat oroigarririk bereziena,hori galtzen ez delako ezta apurtzen ere.

Bestalde,edozein lekutan banago eta bat-batean zerbait begiratuz norengan gogoratzen dut....egoera aldatzen da,kasualitateaz sinesten ez dut eta,baizik eta kausualitateaz bai sinesten dut.

Adibidez,nire bikotekidearen kunata,Raul du izena,tipo berezia ez ezik azkarra eta majua ere bada.Bartzelonan etxe izugarri batean bizi da bere familiarekin.Etxeak hiru solairu dauka eta hor barruan badago IGOGAILU BAT,lehenengo solairutik hirugarren solairura igotzeko!!.Nik ikustean geratu nintzen hitzik gabe!!Hau da frikia!!
Etxe izugarri barruan lau komuna dago eta egunak pasatu ondoren,konturatu nintzen bakarrik bat komuneko eskobilla esistitzen zela.Ene!Zer zen hura!!egun osoa,kaka egin eta gero goitik behera eskobillaren bila.

Hau dena ikusita,besterik ez geratu zen horrela,baina Portugalean geundelarik denda aurretik saltzen zituzten komuneko eskobillak pasatu ginen.KAR,KAR,KAR!!sartu nintzen barre eginez "RECUERDO DE PORTUGAL"bua!ikusi bezain laster,pentsatu nuen Raulentzat oroigarririk egokiena hor zegoela!!!.

nagore b2 fidel

Julen Maeso dijo...

Kaixo lagunok!

Normalean nik ez ditut oroigarririk erosten nire bidaietan, garrantzirik gabeko gauza bat da nire ustez. Benetako oroigarriak ateratako argazkiak dira niretzat, baina orrek ez du esan nahi inoiz ez dudala oroigarririk erosi. Lagun baten edo familiar baten urtebetetzea gertu badago eta bisitatzen nagoen lekua asko gustatzen bazaio oparitxo bat erosiko nioke, baina ez da normalena nire kasuan. Gogoratzen dudan azken oroigarria nire arrebarentzat izan zen Parisera joan nintzenean, mini Eifel dorre bat izan zen.

Anónimo dijo...

kaixo!!

Niri asko gustatzen zait zerbait erostea oporretan nagoenean, baina ez da niretzat bakarra, baizik eta nire familia gustientzat ere, eta kide adar pilo bat gara!!.
Batzutan nahasi ederra da, baina gustora egiten dut.
Ahizpen artean ohitura handia daukagu zer edo zer ekartzea oporretara joaten garenean, horregatik itxulia irrikarekin itxaroten dugu.
Orain arte, aitari zer erostea zainena izan da, normalean amari eta ahizpei arropa edo osagarriren bat ekartzen diet eta listo!!! baina gizoneei emakumeei baino zaiagoa da gauzak erostea.
Gainera, nik uste nuen nire ilobentzako oparia konponduta neukala, baina aurten oparia ireki bezain laster esan zidaten, joe!! beste alkondara bat!!. (mutilek izan behar zuten).

VFB2

Anónimo dijo...

Kaixo lagunok!

Ni oporretan edozein lekutara joaten naizenean, beti txorakeriak erosten ditut. Normalean, nire gurasoetzat gauza erabilgarriak erosten saiatzen naiz.
Nire lagunei opari berdina erosten diet: giltzaria, boligrafoa, zorroa... Beti gustatzen zaie ekartzen diedana.
Gehienetan oparitzen diskidaten oroigarriak nire logelan jartzen ditut. Horrexegatik, nire idazmahaia txorakeriaz beteta dago.
Bukatzeko esango dut, beste pertsona bat oporretan joaten denean, oparitxo bat ekartzeak ilusio asko egiten dit.

Laste arte.

N B1 8-10

Paula Pedrero dijo...


Kaixo lagunok!

Gai honi buruz esan nahi dut txikia nintzenean “bidaietako oroitzapenak” ekartzea asko gustatu zitzaizkidala, ez dakit zergatik, baina ziur nago ilusio eman zidalako. Orain, esan beharra daukat antzeko gauza egiten dudala, baina modu desberdinetan. Niretzat, orain, inportanteena da argazkiak ateratzea, zergatik? Adibidi bat emango dizuet: polita da kutxa eta album horrek hartu eta arratsalde osoa argazkiak ikusten pasatzea, eta kasu batzuetan urteak aurrera nola joan ikustea. Zer pentsatzen duzue? Niretzat hau bat dela oritzapenik onenak!

Paula B2- Fidel


Anónimo dijo...

Egia esan, normalean ez ditut oroigarririk erosten, ez duela ezertarako balio uste duDalako, nahiago dut une bakoitza bizitzea, azkenean bidaiak bizi izateko momentuak dira.
Nire hurrengo bidaia, espero dut oroigarri gutxi ekarri baina oroipen asko bizi izatea.

BERIS-B2FIDEL

Anónimo dijo...

Kaixo gustioi!

Nik uste dut egiten duzun bidai bateko oroigarri bat ekartzea ez dela gauza txarra izaten, agian neure kasuan nire aita zerikusirik badauka.
Edozein lekutara joaten den bakoitzean gauza asko ekartzen ditu, ez bakarrik guretzat bazik eta jende guztirentzat haietaz gogoratzen delako. Guretzat beti leku horretako eraikin bateko edo zeozer bereziko iruditxoak erosten ditu gero egongelako apalak betetzeko, baina hori gogaikarria izan ordez niri gustatzen zait oroipen onak ekartzen dizkidalako.
Horregatik ni beste herrialde batera joaten naizenean nire laguneei zerbait erosten diet, nire aitarengandik ikasi dudan moduan.

Idoia B2Fidel

Anónimo dijo...

Ni oso praktikoa naizenez, gauza gutxi erosten nuen oporretan. Ezin dut berbera esan nire emazteari buruzko. Hari gauza gustiak gustatzen zaizkio.
Beraz, gauzak desberdinak erosten ditugu, adibidez, egongelako pufak edo, katximba ta tabakoa, ontziak, arropa exotikoa eta abar.
Geure egongelan gero eta toki gutxiago baina beti toki bat aurkitzen dugu, adibidez apal batean, mahai gainean.. telebista gainean ez dago tokirik eta.
Normalean gure erosketak ez dira batere frikiak, normalak baizik, baina behin bai. Orain dela zazpi urte, Tunezera bidai batean, zahara basamortuan egoten
ginenean, gameluren azalez timbal bat erosi genuen, nahiz eta inork ez dakigu jotzen. Urte asko apal baten gainean pasa ta gero, trastelekura eraman nuen eta han geratu da betirako.
Agian nire alaba timbal jo nahi duenean, aterako dut, kar kar kar.

Rodri B2Fidel

Anónimo dijo...

Nire etxean bidaien oroitzapen erregeak argazkiak dira, etxeko guztioi gustatzen zaizkigu noizbehinka bisitatu ditugun lekuen argazkiak ikustea eta pasa ditugun egoerak gogoratzea.
Niri turistentzat apropos eginak diren saltzen diren oroitzapenek normalean ez didate graziarik ematen eta horrexegatik nire etxean ia ez daude, nire emazteak daukan ohitura bitxia ezezik, joaten garen ia leku guztietatik hozkailuan jartzeko imanak erosten ditu. Gure hozkailuan ikus daiteke gure alabaren eskola ordutegia itsasontzi batetik zintzilikaturik eta bere ondoan Alhambrak nola babesten duen erosketetako zerrenda.
Baina nik beste motatako oroitzapenak nahiago ditut, baina denbora gutxi diraute, zeren eta grastronomiarekin zerikusia badaukate. Bisitatzen ditugun lekuetako elikagaiak dastatzerakoan konturatzen gara gustatuko litzaikegula berriro dastatzea, baina hara denbora luzean joango ez garenez, ahal dugunean, hango elikagaiak ekartzen ohi ditugu etxean berriro antzeko zerbait berbizitzeko.
Dena den, memorian gordetzen ditugun oroitzapenek ez dute lekurik behartzen eta gainera edonora garraiotzen gaituzte zistu bizian.

Bidai ona izan dezazuela!!

Vicente JB 2

koldo Feijoó dijo...

Aupa lagunok,
Turismoa egiterakoan, oroigarriez jositako dendak ikusten ditugu kaleetan zehar, batez ere leku oso ezaguna denean. Ni ez naiz oroigarrien zalea, baina esan behar dut bidaia bat egiten dudanean, bat edo bi erosten ditudala.Batez ere, nire lagun eta familiarentzat erosten ditut, eta saiatzen naiz oroigarri bereziren bat erosten.
Nire ustez etxera eraman dezakezun oroigarri hoberena bidaian izan dituzun esperientzia berriak dira.

Anónimo dijo...

Kaixo!!

Nire kasuan argi daukat, niretzat eta nire senieentzat beti oroigarriak ekartzen ditut eta gainera herrialde guztietik ekartzen ditudan. Normalean herrialdeko gauzarik tipokiena ekartzen dut. Badakit ezertarako direla baina edonara joaten banaiz eta ez dut hortik ezer ekartzen zerbait falta zaidan sentitzen dut. Gainera niretzat beti katilu bat ekarri behar dut, hasieran ez zitzaidan inporta zein den haien neurria baina orain txikienak bilatzen joaten naiz, bestela etxetik irten beharko du tez daukadalako lekiruk egoteko.

Ainhoa B2F

Leire dijo...

Kaixo lagunok!

Nire ohitura laneko lagunekin iman bat ekartzea da, haurtzaindegiko hozkailua beteta daukagu!
Bidai bat egiten nuenean, familia eta lagunei zerbait ekartzeko ohitura neukan baina gaur egun zerbait ekartzen badut janaria edo egon naizen lekuko edari tradizionala oparitzea gustatzen zait.
Lagunen partez ere opari frikiak jaso ditut, esate baterako, Tenerifen egon zen lagun bat banana figura ekarri zidan. Gutxienez barregarria izan zen!

Leire B2

Anónimo dijo...

Kaixo lagunak!

Nik beti edozein oroigarriak ekartzen dut, normalean nire gurasoei eta nire anaiari, bera beti nahi dut gauza bat bestela haserratzen da. Beti bakoitza gustatzen zaidan gauza berezi bat oparitzen dut. Horrexegatik batzuetan eramaten dute jantzita, bestetan armairu batean jartzen dute eta abar. Gogoratzen dut nire osaba Bartzelonan egon zen eta kortzete bat ekarri nion, momento horretan aurpegi ona jarri nuen baina ez zait batere gustatzen.

Marina B1Fidel

Anónimo dijo...

Normalean oroigarriaren batek erosi ditut nire guraosei eta lagun batzuk. Hau azkeneei beti da edozer jateko eta edateko, egia esateko. nire gurasoei oroiarri bat lekuko izenarekin.
Aste honetan nire etxean garbitzen nuen eta aurkitzen nuen irabili inoiz ez dudan oroigarri bat, ardorako tanpoina bat "bobby" batez (ingeleseko udaltzaingoa) itxurarekin. Ikusi nuenean nire ahotsa irekita zegoen. Zein gauza itsusia zen! Ez dut inoiz erabili, noski! Zer pentsatu nuen! Azkar azkar zaramanara bota nuen (MF B1)

Israel Escalante dijo...

Aupa!
Btazuek esan dute, baina nire kasuan gauza bera pasatzen zait: ez naiz "oroigarzale", nik ere uste dut oroipenak zure buruan bueltan ekarri behar dituzulako. baina nire oroimena pixka bat txarra denez, argazkiak ateratzen dut, egon naizen lekuak gogoratzeko. Ez naiz argazkilari, normalean sakelako telefonoarekin egten ditut argazkiak, baina niretzat nahikoa da. Bakarrik gauzatxo bitxia ikusten badut erosten dut. Postalak bidaltzen dut nire lagun bati, berak oporretan dagoenean gauza bera egiten du eta.
Egia esan, azken bidaietan nire bikote bere bidaietan erosten zuen oroigarri bat erosten hasi naiz: imanak. Orain hozkailu erdi okupatuta daukagu, baina guztia okupatu seinale on bat izago luke, bidaiatzen asko gustatzen zaidalako.

Anónimo dijo...

Kaixo lagunok!

Nire ustez, gehienetan erosi ditugun gauzak txorakeriak dira, eta gainera, askotan oso garestiak.
Hau pentsatu arren, esan behar dut oporretara joaten naizean oragarri bat ekartzen dudala familiarentzat, baina ohitura bat delako. Niretzat,nahi badugu zerbait erostea ondo izan daiteke, baina batzuetan garrantzi gehiegi ematen diogu. Gogoratzen dut bidai batean, lagunak azken bi egunetan denda guztietan sartu zirela zerbait bilatzen familiarentzat,eta hori ez zait batere gustatzen.

B2 Idoia

Anónimo dijo...

Aupa neska-mutilok!!!

Normalean, ni ez naiz nire bidaietatik oroigarriak ekartzen dituen pertsona, hautzaz zikin dezala estantería batean zerbait ekartzea ez duela merezi uste dudalako. Zerbait ekartzekotan, nire gurasoei eta nire anaiari hartako elikagairen bat edo proba dezaketen edari tipikoa ekartzea nahiago dut.

Nire ustez oroigarri hoberena argazki bat izango litzateke, begiratzen duzunean une horretaz gogoratzea sahieztu ezin duzulako.

Iker F. B2

Mar Hernandez dijo...

Aitortu behar dut oroigarriak erostea asko gustatzen zait eta jasotzea askoz gehiago!
Horregatik oporretan nagoenean beti azken egunetan opariren bila nago, bai familiarentzat, bai lagunentzat. Gehien gustatzen zaidana erostea lagunentzat janaria tipikoa da (gazta, gozokiak, eta bar..).Aitak orujo egitea gustatzen zaionez, botilak txukunak ekartzen dizkiot.
Erosi dudan oroigarri frikiena Estanbul erosi nuen. Han edozein lekuetan ikus dezake kutun bat sorte ona edukitzeko, begi urdin bat bezala da; ba nik erosi nuen begi bat bazarrean eta han, hainbat gauzaren artean ez zitzaidan iruditu handia zela, baina etxera heltzekoan…ez nekien non ipini; ez zen handia bakarrik, oso itsusia ere!

Mar B2

Anónimo dijo...

Kaixo lagunok,

Nik bidai bat egiten dudanean, familiarentzat opariren bat noizean behin erozten dut, baina bakarrik leku polit batera joaten naizenean. Nirentzat, normalean ez dut ezer ez erosten, lekuaren argazki batzuekin konformatzen naiz eta inportanteena, oroipenarekin.

Normalean ekartzen dudana jan edo edateko gauzak dira, baina gehien gustatzen zaidana gazta edo ardoa da.

CC B2 Idoia

Anónimo dijo...

Aupa lagunok!!!

Normalean, ni ez naiz nire bidaietatik oroigarriak ekartzen dituen pertsona, hautsaz zikin dezatela armairu batean zerbait ekartzea ez duela merezi uste dudalako. Zerbait ekartzekotan, nire gurasoei eta nire anaiari, elikagairen bat edo proba dezaketen edari tipikoren bat ekartzea nahiago DUT.

Nire ustez oroigarri hoberena argazki bat izango litzateke, begiratzen duzenean une horretaz gogoratzeaz sahieztu ezin duzulako.

Iker F. B2

Anónimo dijo...

Aupa lagunok!!!

Normalean, ni ez naiz nire bidaietatik oroigarriak ekartzen dituen pertsona, hautsaz zikin dezatela armairu batean zerbait ekartzea ez duela merezi uste dudalako. Zerbait ekartzekotan, nire gurasoei eta nire anaiari, elikagairen bat edo proba dezaketen edari tipikoren bat ekartzea nahiago DUT.

Nire ustez oroigarri hoberena argazki bat izango litzateke, begiratzen duzenean une horretaz gogoratzeaz sahieztu ezin duzulako.

Iker F. B2

Anónimo dijo...

Kaixo lagunok!

Bidai bat egiten dudanean ez ditut oroigarriak erosten, nik ekartzen ditut. Hau da, nahikoa dut gogoratzen ze ondo pasa dudan edo ikusitako eta ikasitako hainbat gauzak gogoratzen. Familiarentzet normalean erosten dut zeozer. Ama edozer gauzarekin konformatzen da, normalean hozkailuan jartzeko oroigarri bat, eta nire izebarentzat, denok beti ekartzen diogu leku horretako titareren bat.

Erosi dudan oroigarri frikiena izan zen Toledon, ikasketa-bidaian, eta ezpata bat erosi nuen. Bueltatu ginean eta extean ikusi zutenean zelako tramankulu erosi nuen bidaian... amaren bronka izugarria izan zen.

Uzte dut horrexegatik orain ez ditudala oroigarriak erosten.

Iker L. B2 Idoia

Itxaso Escobar Trigueros dijo...
Este comentario ha sido eliminado por el autor.
Itxaso Escobar Trigueros dijo...

Kaixo lagunok!
Nahiz eta gutxi bidaiatu , bidaiatzen dudanean asko gustatzen zait opariak erostea eta nire etxera ekartzea.
Ala ere, erostea asko gustatu arren , ez dut askorik erosten diru asko balio dutelako eta gero lekurik ez daukadalako horiek kokatzeko eta azkenean kutxa batean gorde behar ditut.
Batzuk nire logelan jartzen ditut eta beste batzuk eramaten ditut nire herrrira.
Nik ez ditut opari frikiak erosten baina bai oparitu zidaten tontakeri bat. Behin Papa Noel bat eguzkia hartzen oparitu zidaten gabonetan.
Ikusi arte ikaskideak!!

Anónimo dijo...

I-B1-8-10
Kaixo denoi.
Nik , normalean, ez dut erosten oroigarriak. Nirentzat argazkiak hobeto dira, eta gaur egun merkeagoak. Orain daramaten dugu argazki kamera bat mugikorrean, eta beti daukagu gurekin. Nire ama zenbaitetan erosi du, eta egon gelan ipinita daukagu, apaletan edo telebista alboan, baina ez daukagu gauzak asko eta txikiak dira. Nire arreba bai dauka bere logelan gauza batzuk. Nik erosi dudan oroigarri frikiena Pisa dorre txiki bat izan da Italiara joan nintzenean. Uzte dut ez dudala gehiago erosi.
Eskarrik asko irakurtzeagatik.
Beste arte.

Anónimo dijo...

Kaixo guztioi

Nik normalean ez ditut edonon jartzeko oroigarririk erosten. Nire gurasoak etxea oroigarriz beteta daukate asko bidaiatzen dutelako, eta niri ez zaizkit asko gustatzen gero garbitu behar direlako, horregatik nireak jateko dira. Horretakoekin beti garaitzen dut familian zeren eta haiei jatea asko gustatzen zaien.

Nik normalean ez ditut oroigarri frikiarik erosten, baina lagun batekin bidaiatzen dudanean beti bilatu behar dugu ispilu txiki bat bere amarentzat. Ez da friki, baina oso normala ere ez.

Hurrengoa arte!

U.Beti B2 Idoia

Anónimo dijo...

Kaixo lagunok!
Nire iritzia oroigarriei buruz erosten duzuna ez dela garrantzitsua, intentzioa baizik da.
Nire ustez ez dira ezertarako balio, hautsa hartzeko baizik.
Baina horrek ez du kentzen ilusioa egiten zaizula zure familiar edo lagun batek bidaitik joaten denean zerbait ekartzen dizunean; hori zutaz gogoratu egin dela esan nahi du eta.
Niri janaria edo edaria ekartzen didatenean gustatzen zait; hartaz gozatu eta kito, ez du lekurik okupatzen.
Azkenean importanteena oroipenak dira, ez gauzak materialak.

Anónimo dijo...

Kaixo lagunok!
Nire iritzia oroigarriei buruz erosten duzuna ez dela garrantzitsua, intentzioa baizik da.
Nire ustez ez dira ezertarako balio, hautsa hartzeko baizik.
Baina horrek ez du kentzen ilusioa egiten zaizula zure familiar edo lagun batek bidaitik joaten denean zerbait ekartzen dizunean; hori zutaz gogoratu egin dela esan nahi du eta.
Niri janaria edo edaria ekartzen didatenean gustatzen zait; hartaz gozatu eta kito, ez du lekurik okupatzen.
Azkenean importanteena oroipenak dira, ez gauzak materialak.

MC B1 20-22

Anónimo dijo...

Betidanik istorio on bat entzutea gustatu zait, baina istorio onak eta farregarriak kontatzea ez da hain erreza, denok trebezia hori ez dugulako. Nire kasuan istorio bat kontatzen dudanean, gertatu den moduan kontatzen saiatzen dut ezer aldatu gabe, baina batzuk istorioak handitzeko ahalmena dituzte.

Nire taldean istorio oso farregarriak kontatzen dituen lagun bat dago . honek, dena handitzen du eta hori denok dakigu, baina ezagutzen dugunez, farregarria iruditzen zaigu.

Iker f. B2