Ez genekien nola, baina bat-batean egun batean, udaberriak ekarritako eguraldi onarekin batera, eskailera kiribilean loratzen ziren. Haiek gora bueltaka eta bueltaka eta gu, adurra zerigula, behean gora begira. Bat baino gehiago ari da oraindik ordaintzen garai hartan eginiko lepo luzatze horiek.
Minigonaren urrezko garaia izan zen hura. Neska guztiek zeramaten,
ez ziren garai hartakoak oraingoak bezain motzak, baina guri gerriko luze
horiek odola eta zerbait gehiago aldatzen ziguten.
Ez dut komentario sexistarik egin nahi. Hura sinpleagoa
bezain erreala zen, inolako konnotazio sexistarik gabe. Horixe zen diktaduran
jaiotako hogeita piko urteko mutilen errepresioaren adierazlea.
Oraindik irribarre maltzur bat ateratzen zait udaberria
datorrela Corte ingeleseko iragarkietan ikusten dudan bakoitzean.
Zer pentsatzen duzue udaberria datorrela entzuten duzuenean? Zer
deritzozue “udaberria odol berria” esaerari? Baduzue udaberriak gogorarazten
dizuen pasadizorik?


