60. EGUNA: BIZITZA AMETS BAT DA

Konfinamenduan gaudenetik egunero ohetik altxatzen naizenean neure buruari galdetzen diot hau guztia amets bat den, amets gaizto bat den. Oheratzen naizenean, berriz, beti espero dut hurrengo egunean esnatzean hau guztia pasatuta egotea. Baina, “marmotaren eguna” izango balitz bezala, hau guztia errepikatzen da, behin eta berriro errepikatzen da.

Normalean ez dut gogoratzen aurreko gauean amets egiten dudana. Adituek diote guztiok amets egiten dugula gauero, baina ni ez nago oso ziur, sarritan hain azkar pasatzen da gaua ezen ez bide dut astirik amets egiteko. Inoiz gogoratzen badut, bat-batean esnatzen naizenean, hau da, amets gaiztoa izan dudanean izaten da.

Itxialdiak ere lo egiteko modua aldatu dit. Ez dut lehen bezala lo egiten gauean esnatzen bainaiz pare bat aldiz eta, txarrena, ernagailuak jo baino hamar minutu lehenago esnatzen bainaiz. Birus madarikatu honek dena aldatu digu, oporrak, lan egiteko modua,… eta ametsak ere. Dagoeneko ez dugu ilusiorik, ez dugu itxaropenik eta, beharbada, ez dugu ametsik. Kaguen txos!!!

Ametsik egiten duzue? Zer-nolako ametsak dituzue? Badaukazue errepikatzen den ametsik? Kontatu ahal diguzue? Nola egiten duzue lo konfinamenduan gaudenetik?

LO EGIN, LO EGIN, LO EGIN … KUME

Moto gainean ez dut inoiz egin. Probatu ere ez dut egin eta behar … ez dut inoiz behar izan. Baina horrela jarraituz gero, hortxe ere egingo dut.

Aspaldion leku guztietan egiten dut. Badirudi leku berriak probatu nahi ditudala, baina ez da hori. Beharra da. Leku horietan egin behar dut, ohean egin ezin baitut.

Duela gutxira arte ez nuen ulertzen eta jendeak edozein lekutan egiten zuela ikusteak harritzen ninduen. Garai hartan ez dakit inbidia ala pena ematen zidaten, baina orain ulertzen diet. Oso ondo, gainera. 

Beldurra apur bat ematen dit metroan egiteak. Baliteke egiten hastea eta momenturik gozoenean  geltokira ailegatzea eta zer … jaitsi eta galdu plazera ala plazeragatik dena galdu. Metroan denbora baino ez nuke galduko, beste leku batzuetan gehiago galdu ahalko nuke. Beraz, agoantatu behar.

Hogeita bost urte arratsaldez lan egin ostean orain goizez lan egiten dut eta ezin dut … leku guztietan lo egin beharra dut. Gainera, egunak pasa ahala ohitu ordez, txarrago nago. Hasieran ozta-ozta heltzen nintzen ostiralera, baina pare bat hilabete pasa ondoren astearterako K.O. nago, lur jota. Nire izeko baten ustez, munduan pertsona bati egin ahal zitzaion torturarik gogorrena lo egiten ez uztearena zen eta orain badakit arrazoia zuela. 

Eta zuek ondo egiten duzue lo? Behar beste denbora duzue? Zenbat  behar duzue? Inoiz gertatu zaizue ezer barregarri edonon lotan geratzeagatik? Zer? Zer uste duzue loaz?