Asteleheneko gaua ilargira begira eman nuen. Gau osoa
begira. Gaztetan bezala, balkoian manta bat gainean egiten zuen hotzetik
babesteko, zigarro bat esku batean eta
bestean nire garagardo gustukoena. Begira eta begira.
Ilargi betea izan genuen. Oso hurbil. Hortxe zegoen bera,
inoiz baino hurbilago eta inoiz baino beteago. Hurrengo ez dakit zenbat urtetan
ez dugu berriro astelehenean bezala ikusiko, ez bezain betea, ez bezain zuria.
Ilargiak zer edo zer magikoa du eta ziur nago niregan,
beste askorengan bezala, eragin handia duela. Ez zait gorputzean ilerik
ateratzen, ez … baina bai, zerbait berezia nabaritzen dut ilargi betea dagoen
egunetan.
Astelehenean ilargian egon banintz bezala sentitu
nintzen. Ilargian egon nintzen … horixe nahi dut, ilargian egon. Nire
ametsetako bat da. Egin nahi ditugun
gauzen zerrendan lehenengo postuetan dut idatzita. Ilargira bidaiatu nahi dut. Duela
ez asko Interneten bidez erreserbatu nuen lekua bidaia-agentzia batean Ilargira
bidaiatzeko posible izango den egunean nire eserlekua izateko.
Zuengan badu eraginik ilargiak?
Posible izango balitz, hurrengo oporrak Ilargian pasatuko zenituzkete?
Zergatik?