LARUNBATEKO MAHARAJA

Dena ilun, dena triste. Dena bekatua, dena debekatua. Hemen sufritu, gero paradisura joateko. Hemen gorriak pasatu, gero paradisu urdinean egoteko. Patuaren indarra! Hiltzen ez gaituena debekatuta dago edo loditzen gaitu.

Sekretu bat. Hiltzen nauten gauza batzuk, debekatuta dauden beste batzuk eta loditzen nauten asko egiten ditut. Horiexek dira nire plazer txikiak. Aitortu ahal diren apurrak eta, badaezpada, ezkutuan gorde behar direnak, gehienak.

Gaur, horrelako plazer txikitxo bat kontatuko dizuet. Aitortu ahal den bat, jakina. Txiki txikitatik larunbat goizetan apur bat beranduago altxatzea gustatzen zait eta pare bat arrautza frijitu gosaldu ohi dut. Ogi egin berria gorringoan busti, ahora eraman eta plazera … kafesneari tragotxo bat eman eta plazera … beste ogi puska bat hartu, berriro busti, ahora eraman eta berriro ere plazera … Une horretan Barakaldoko maharaja naiz, plazerez beterikoa.

Kolesterolerako bonba bat. Nire adinerako osasuna arriskuan jartzen dut. Baina zer demontre! Larunbat goizetan nire etxea paradisua da eta ni maharaja, nahiz eta batzuen ustez hori egiteagatik ni majara izan.

Baduzue plazer txikirik? Zein? Zergatik?

PLAZER TXIKIETAKO BIZITZA

Ezin dut imajinatu plazerik gabeko bizitzarik. Bizitza berez hain da gogorra, ezen plazeren bat noiz edo noiz izatea beharrezkotzat jotzen dudan. Lanaren osteko garagardotxoa, bazkaldu ondorengo lo-kuluxka, udako lehenengo izpiak hondartzan … gauza txikiak dira baina, era berean, handiak  gozatu ahal dituztenentzat.

Batzuen ustez, bizitzako plazerek diruarekin dute zerikusia. Aberatsak direnek bizitzan egon daitezkeen plazer guztiak eskurago dituzte, alegia; ni, berriz, ez naiz iritzi berekoa. Arestian aipaturiko plazertxo horiek ez dute diru askorik eskatzen eta gizaki gehienon esku daude.

Beste batzuen ustez, ordea, ez dago ezberdintasunik plazeren eta bizioen artean, eta txikikeria horiek gabe badagoela bizitzarik diote. Haien argudio hau dirudunen kasuan are zorrotzagoa da eta, halako kasuetan, bizioak direla ez dute zalantzan jartzen. Hauen iritziarekin ere ez nator bat, eta neureari eusten jarraituko dut, hau da, plazer txiki horiek zein handiak eta beharrezkoak diren defenditzen.

Eta zuek, norekin zatozte bat?