89. EGUNA: ETA HAUXE SUERTATZEN BADA!!!

Azterketak ate joka dugun honetan, apurka-apurka aurtengo bloga bukatu behar dugula iruditzen zaigu. Egun hauetan azterketaren gaia zein izan daitekeen komentatu dugu eta proposamenen artean oso egokia iruditzen zaigu hurrengoa:

Gabonen osteko azterketa mediku batean kolesterol maila oso altu zenuela esan zizun medikuak. Hori zela eta, gimnasio batean izena ematea erabaki zenuen. Otsailean hasi zinen eta martxoan konfinamendua hasi zen. Etxean egon zaren hilabete horiek ere kobratu egin dizkizute, etxean kirola egiteko bideo-deiak erabili dituztelako aitzakia jarriz. Zuri metodo hori ez zaizu batere gustatzen eta ez duzu ezer egin. Gimnasioko arduradunari esan diozu dirua itzultzeko, baina bere erantzuna izan da berak zerbitzua eman duela eta hori ordaindu egin behar dela. 

Etsituta kontsumitzaile-bulegora  gutuna idaztea erabaki duzu egoera kontatzeko, zenbat diru ordaindu duzun esateko eta zer egin ahal duzun diru hori berreskuratzeko galdetzeko.

Hori dela eta, blogan bertan ariketa egitea proposatzen dizuegu (ez bidali emailez) eta horrela partekatuko dituzue zuen idazlanak eta elkarrengandik zerbait ikasi ahal izango duzue. Nahiz eta blogean idatzi, zuzenduko dizkizuegu.

78. EGUNA: ALDATU EGIN NAUTE

Pandemiaren ostean hobeak izango omen gara. Ez nago ados. Birus madarikatu honek alda gaitzake, baina kabroia dena kabroia izango da eta on hutsa dena on hutsa. Hainbeste ez gaitu aldatuko, bestela eskerrak eman beharko genizkioke. Miraria litzateke eta birusek, nik dakidala, ez dute mirarik egiten, baina baten bati bizitza izorratu bai, baten bati bizitza kendu bai.

Martxotik hona ez naiz pertsona hobea, ez naiz beste pertsona bat, lehengoa naiz. Betikoa naiz, beti bezain ipurterrea, beti bezain fidela, hau da, izan nintzena naiz eta kitto. Baina onartu behar dut birus honek, guztion kasuan bezala, eragin didala hainbat aldaketa. Berriro korrika egiten hasi naiz, orain dela hogei urte egin nuen korrika azkeneko partez eta orain egunero ateratzen naiz, poliki-poliki, baina korrika egiten dut. Etxera igotzeko ez dut igogailurik hartzen, bizi naizen etxean orain arte beti hartzen nuen igogailua eta orain ez. Kutsatzeko arriskuak hainbat ohitura hartzera behartu gaitu, baina nortasuna aldatu? Ez dut uste.

Pandemiaren ostean hobeak izango gara? Zergatik? Zer ohitura berri hartu duzue egun hauetan?

65. EGUNA: DOTORE-DOTORE

Atzo, igandea zenez, kirol arropa jantzi eta mendira joan nintzen aspaldiko partez. Pandemiak kirolari bihurtu gaitu sofinga praktikatzen genuenok. Etxetik hurbil-hurbil dut mendia eta hara jo nuen jende gutxiago egongo zelakoan. Baina ez. Erromeria ematen zuen, jende pilo bat, adin guztietakoak, bakarrik, binaka edo taldeka. Zaila zen, benetan, pausu bat aurrera ematea eta derrigorrezko distantzia errespetatzea.

Baina, jendetza horren artean gehien harritu ninduena bikote bat izan zen. Biak ezin dotoreago jantzita, pintxo-pintxo. Marka handiko txandala eta txapinak. Erloju inteligentea eskumuturrean, taupadak eta oinkadak neurtzeko. Honaino pegarik ez, bakoitzak egiten du kirola nahi edo ahal duen moduan; nik, adibidez, elastikoa garagardo-dastaketa batean irabazitakoa eta prakak futbolean aritzen nintzen garaikoak. Ziur aski ez haiek bezain pintxo.

Harritu ninduena ez zen haien arropa izan, harritu ninduena izan zen neskak belarritakoak eta urrezko eskumuturrak zeramatzala eta, gainera, makilatuta, eta mutilak urrezko ez dakit zenbat gauza eta ilea engominatuta. Biak dotore-dotore eta bidean Frantziako lurrin famatuen arrastoa uzten zuten, besteoi kiratsa zerigularik.

Berehala burura etorri zitzaidan azalpena: igandea zen. Garai batean iganderako arropa genuen. Igandea dotore janzteko eguna zen. Igandea egun berezia zen. Dutxa hartu eta arropa onenak janzteko eguna. Baina, berehala, ondo pentsatuta konturatu nintzen azalpena oso bestelakoa zela.

Txikitako igande haietaz gain, uste dut bakarrik ezkondu nintzeneko egunean dotore jantzi naizela. Dotore-dotore. Zuriz jantzita. Jendeari ez zitzaion asko gustatu, baina nire ilusioa zen. Zuriz ezkondu nahi nuen, traje zuri batez jantzita. Bueno, gizona izateko apur bat arraroa, baina nire ilusioa zen traje zuria eta gorbata zuria. Guapo-guapo.

Joan zarete kirola egitera uzten digutenetik? Nolako esperientzia izan da? Normalean kirola egiten duzue? Zein izan da zuen bizitzan ezin dotoreago jantzi zareten eguna? Zergatik?

54. EGUNA: GUZTION ORDUA

Hasi dugu irrikaz espero genuen deseskalada famatua. Atera gaitezke kirola egitera, paseoa ematera, betiere, horretarako zehaztuta dauden ordutegietan. Kasu batzuetan ere, aldez aurretiko zitarik badugu, joan gaitezke ile-apaindegira, arropa dendara, zapata dendara,…Hiritar xume gehienok ondo begiratzen ditugu Gobernuak jarritako jardunetarako ordutegiak eta, kasu gehienetan, saiatzen gara errespetatzen. Batzuek esango dute isunik ez ordaintzeko egiten dutela, baina guztiok dakigu, isunez aparte,  badagoela beste gauzaren bat: egoerarekiko ardura.

Ordutegiez gain badaude bete beharreko beste neurri batzuk ere: denbora, etxetik kilometro batera ibiltzea, kirola egiten dugunean nor bere udalerrian geratzea,… Hauek ere hiritar xumeok fin-fin betetzen ditugu, behin baino gehiagotan arauak gustura hautsi egingo bagenitu ere. 

Baina, hara non guri erantzukizuna eskatzen digutenek ez dituzten jarritako arauak betetzen eta nahi dutena egiteko libre direla pentsatzen duten. Bestela nola azal daiteke Osakidetzako larrialdietako zuzendariak egin duena? Nork eta Osakidetzan lan egiten duen batek. Pandemia honek zer-nolako buruhausteak sortu dituen lehenengo lerrotik ikusi dituen batek. Ardura handirik gabe hainbat arau hautsi ditu takada batean, bigarren etxebizitzara joatea, beste probintzia batera joatea, ordutegia ez errespetatzea,…. Eskerrak dimisioa eskatu duen!

Bitartean, hiritar xumeok jarraituko dugu arduraz jokatzen eta elkar errespetatzen, egoera honetatik ahalik eta ondoen ateratzeko.   

Zer deritzezue jarritako ordutegiei? Jendeak errespetatzen ditu? Zer pentsatzen duzu kargu horrek egindakoaz? Eta deseskaladaz?

26. EGUNA: FORMAL, FORMAL

Kokotaraino nago. Ezin dut gehiago jasan konfinamendu hau. Kalera atera behar dut eta ez egunkaria edo ogia erostera. Atera behar dut libre, paseo bat ematera edo korrika egitera.

Kaguen txos!!! Txapinak jantzi eta, atea zabaltzerakoan, atzera jo dut. Ez naiz atera. Geratu naiz barruan, giltzapean. Istant batean pentsatu dut giltzak leihotik botatzea tentaziorik ez izateko, baina berehala damutu naiz; eta formal, formal geratu naiz. Berriro jantzi dut txandala eta sofara.

Joder!!! Gainera, kalera ateratzen garenean, Al Caponeren bandakoak garela ematen du, zer edo zer gaizki ari garela egiten. Eta ez, bakarrik egunkaria eta ogia erostera ateratzen naiz eta, nik dakidala, oraindik ez dago debekatuta, ezta?

Ez dut justifikatuko, batez ere, ulertezina dena: oporretara edo herriko etxera joatea, jai batera joatea,… Horiek muturreko kasuak dira eta zigorra merezi dute. Baina, atariraino heldu eta etxetik urrunen dugun kioskoan eta ogi-dendan egunkaria eta ogia erostea laster ulertuko dut.

Eta, zuek, zer? Kokotaraino zaudete? Ateratzen zarete? Nola sentitzen zarete ateratzen zaretenean? Zer iruditzen zaizue portaera horiek zigortzea? Ulertu ahal ditugu?

16. EGUNA: INDURAIN, INDURAIN, INDURAIN,…

Puuuuuf! Neka-neka eginda nago. Lau ordu eta laurden bat daramat pedalei eragiten. Arratsalde osoa. Geldituko naiz, bestela,…

Adituek diote konfinamenduari guda irabazteko taktiken artean gimnasia, kirola, azken batean, ariketa fisikoa egitea dela onena. Eta haiei kasu eginda, trastelekuan nuen “pedalina” hartu eta egongelan jarri dut.

Ez aspertzeko, telebista piztu dut eta hara non Indurainek lehenengo Turra irabazi zuen etaparik gogorrena eman duten, gaur egun izango balitz bezala. Hori ikusi, txirrindulari-arropa jantzi, bisera eta guzti, eta pedalei eragin diet.

Tourmaleten, lau ordu eta laurden pasata, ahulaldia (pajara) izan dut eta, listo, pedalina gelditu egin dut. Ez dakit, adituek dioten moduan, kirola egitea ona izango den. Baina orain, egia esan, nire Stallone maiteak bezala, ez ditut hankak sentitzen. Ez dakit, beraz, beti praktikatu dudan kirola, sofinga, kirolik onena den. Bihar esango dizuet.

Egiten ari zarete kirolik konfinamendu honetan? Zer egiten duzue? Normalean egiten duzue? Zer? Eta zergatik edo zertarako egiten duzue?

BIZIKLETAK UDARAKO DIRA

Lau gurpileko Abelux bat izan zen nire lehenengo bizikleta. Kalean gora, kalean behera ibiltzen nintzen egun osoan. Pedalei gogor eraginez igotzen nituen herriko aldapak, herriko Tourmalet-a edo Alpe d'Huez-a.

Kostata baina, urte hartako udan ikasi nuen bi gurpiletan ibiltzen. Lizarrako herriko plazan, farola baten kontra jo ostean, nire lehenengo etapa irabazi nuen bizikletari atzeko gurpiltxoak kenduta. Osabak gurpilak kendu, atzetik heldu eta bat-batean askatu, nik bi pedalkada eman eta farola sudur puntan. Sudurra odoletan, baina poz-pozik. Beste kolpe batzuk hartu nituen geroago, batzuk handiak gainera, baina maillota eraman ahal nuen harrotasunez. 

Beranduago beste txirringa batzuk eta uda batzuk izan nituen, baina Abelux-a eta uda hura oraindik ditut gogoan. Ez omen da bizikletaz ibiltzen ahazten eta, nire ustez, ez da bi gurpiletan ibiltzen hasten garen egun hura ere ahazten.

Badakizue txirrinduaz ibiltzen? Nola ikasi zenuten? Zein izan zen zuen lehenengo bizikleta?

DENA GEZURRA OTE?

Lance Amstrong ez da goi-mailako kirolaria. Ez da txirrindularia, ez da heroia, ez da ezer. Iruzurti hutsa da. Zenbat ilusio urratuta! Urte askotako mitoa egun batetik bestera zapuztua.

Garai batean errekor guztiak hautsi zituen gizonak egunotan dopatu egiten zela aitortu du. Telebistan egindako elkarrizketan negarra dariola atera da, lotsabako halakoa. Hori gutxi izango balitz bezala, badira dopina justifikatu nahi izan dutenak, inork ezingo lukeela hori lortu ezer hartu gabe argudiatuz, hainbeste Tour irabaztea, alegia.

Honen iruzurrak kolokan jarri du txirrindularitza, baita txirrindulariak ere. Orain guztioi darabilkigu galdera bera buruan: “Ba ote dago dopatzen ez den txirrindularirik?”

DENA EZ DA FUTBOLA

Herri honetan kirolaz ari garenean ia beti futbolaz da. Badirudi futbola baino ez dugula. Futbola eta Athletic. Baina badaude jendeak praktikatzen dituen beste kirol batzuk, non txapeldunak garen, eta badaude gure miresmena merezi duten kirol eta kirolari asko.

Futbola eta, batez ere, Athletic zinez maite dugu (aurreko sarrera batzuetan utzi dugu argi), baina ezin ditugu besteak ahaztu. Ezin ditugu ahaztu isilean (hedabideen isiltasunean) egunero jo eta fuego aritzen diren kirolariak edo, hedabideetan oihartzuna izan arren, egun jakin batzuetan soilik gure arreta dutenak.

Horrexegatik egin nahi diogu Bizkaia Bilbao Basketi merezitako omenaldia. Aste honetan amestutako finala ari dira jokatzen. Etsaia, final gehienetan bezala, handia baina animoa handiagoa. Beraz, aste honetako sarreran komentatu zer iruditzen zaizuen gure taldeak egindakoa eta bidali zuen mezua une historiko honetan animatzeko.

ERREKOR GUZTIAK HAUSTEN

Datorren astean euskara azterketa dut, ahozko azterketa madarikatua. Norbaitek ziurtatuko balit zerbait hartuta gainditu egingo nukeela, zalantza izpirik gabe dopatuko nintzateke eta suposatzen dut,nire moduan, beste askok ere gauza bera egingo luketela, bitan pentsatu gabe.

Horixe bera pentsatu behar dute kirolari batzuek, denoi gustatzen baitzaigu gainontzekoak baino hobeak izatea edota gauza guztietan garaile izatea. Ez dut esango dopina justifikatzen dudanik, baina uler dezaket zerk bultzatu ahal duen edonor dopina hartzera: kosta ahala kosta lehena izatea.

Gizartean asko kritikatzen ditugu dopatzen diren kirolariak, baina, era berean, asko txalotzen ditugu errekor berriak, bizikleta gainean ordu asko ematen dituzten txirrindulariak, bi ordutan gelditu gabe pilotaren atzetik praka motzetan ibiltzen diren futbolariak, …, kirol munduan aritzen diren guztiek ekintza hauek egiteko berezko zerbait balute bezala. Ez gara konturatzen gorputzak funtzionatzeko erregaia behar duela eta zenbait kasutan erregai hori ez dela behar bezain gardena izaten.

Baina, lehen esan legez, nik neuk ere hatuko nuke edozer, edozer horrek datorren ahozko frogan gainditua emango balit.

BADU JUSTIFIKATZERIK DOPINAK?

INKESTA ---- ERANTZUNAK

Inkesta: ZER DA GARRANTZITSUENA?


PARTE HARTZEA … 5 (%56)

IRABAZTEA ……….. 4 (%44)

TXAPELDUNAK, TXAPELDUNAK, OE,OE …!!!

Gauza gutxi irabazi ditut nire bizitzan. Txikitako trauma bat dut. Eskolan, urtero, Olinpiadak zeritzen jokoak antolatzen zituzten eta irabazleei txapazko domina bana ematen zieten.


Inoiz ez nuen bat ere irabazi eta oraindik gogoratzen dut horrek sortzen zidan ezinegona.

Duela gutxi nire lehenengo txapelketa irabazi dut eta nire lehenengo domina lortu dut. Etxeko leku estrategikoan jarri dut mundu guztiak ikus dezan.

Inoiz irabazi duzue ezer? Noiz? Zer?
Baduzue traumarik zerbait ez irabazteagatik?

ALABIN, ALABAN, …

IRAKURMENA:
Eskolara ez doan maisua

Valentziaren harrobia. Nikon Jevtic 12 urteko gaztetxo serbiarra da; ez da eskolara joaten eta bakarka entrenatzen da, Nestor anaiaren aginduetara.

HIZKA-MIZKA

Egun ez dago ukatzerik futbola kirol guztien gainetik dagoela, erregea dela, alegia
Futbolak diru asko mugitzen du, bai futbol zelai barruan bai kanpoan, eta honen argibiderik argiena publizitatean dugu

Astebururo 90 minututan aste osoko lana erakutsi behar dute

Futbola ikuskizuna da, odola irakiteko modukoa, nerbioak dantzan baina gozatzeko paregabekoa
Egun badaude futbola bezain ikusgarriak diren beste kirol batzuk, baita sortzen duen zirrara sortzeko modukoak ere

Zenbaitetan zaila da jakitea futbolariak diren ala pasarela modeloak

Edozein kiroletan prestakuntza handia behar da, elite kirolaria izan nahi bada

Askotan futbola mafia bat dela esan ohi da, izan ere, kirol honetan mugitzen den dirutzak erraz hauxe pentsarazi dezake

INKESTA ---- ERANTZUNAK

INKESTA: ZER NAHIAGO DUZUE?

SOFINGA………. 6 (%54)

KIROLA EGIN.. 5 (%46)

KIROL ARRISKUAK ALA KIROLEN ARRISKUAK

Egun kirol arriskutsu batzuk oso modan daude eta burutik oso sano ez daudenak edozer egiteko prest. Baina zoro hauek salbu, beste guztiok kirol arruntak praktikatzen ditugu, batez ere, ondo pasatzeko asmoz. Hala ere, inolako arriskurik ez daukaten kirol horiek, nahi gabe, honegatik edo hargatik ezbeharren bat sortu ahal digute arriskutsu bihurtuz.

Tragikoak izan barik, ziur aski noiz edo noiz izan duzue ezuste dibertigarriren bat kirola egiterakoan. Horrela bada eta konpartitu nahi baduzue idatzi komentarioetan.